Nog even en...

...we zijn weg. Vanaf morgen zijn de kids en ik voor een weekje bij mijn zus en haar drie kids in de Ardennen. Danny voert ons op en 's avonds komt hij samen met mijn schoonbroer terug naar huis. Zij moeten immers nog een weekje werken. E dan komen ze samen terug op de vrijdagavond en is voor hun de vakantie ook begonnen.
Voor iedereen die ook al in vakantie is...de zon eerlijk delen!
En voor wie nog aan 't werk is...toch ook veel plezier gewenst!
Tot de volgende...en wees gerust er zullen zeker foto's gemaakt worden ;-)

...en niet dus...

phoeh, deze avond naar de dierenarts geweest met het verhaal van Bono en het is geen dementie...een pak van mijn hart. Wat het wel is...verlatingsangst...
Tja hij heeft eigenlijk heel lang - toch tien jaar denk ik - bij Wolf gezeten en nu die er niet meer is...Hoewel hij dat in het begin dat Wolf er niet meer was niet deed.
Maar maandag mogen we achter medicijnen gaan die in zijn hersenen blijkbaar een en ander zouden kunnen gaan bijsturen. En dat dan samen met gedragstherapie...
Ik hoop dat het werkt want hij heeft echt heel veel artrose waardoor we hem niet altijd kunnen meenemen en bovendien ga ik de derde week van juli terug een weekje bij mijn zus naar de Ardennen samen met onze zes kids dus moet hij wachten tot Danny terug is van 't werk 's avonds...
Volgende week wordt dus een hondenweekje met héél veel oefenen op verlaten...

ik hoop van niet...

Vandaag al even gebeld naar de dierenarts. Het valt ons de laatste tijd op dat onze Bono veel meer blaft en dat ook blijft volhouden voor een ganse tijd. Natuurlijk altijd als we weg zijn ... Maar soms als hij hier in de living ligt te slapen en er passeert iemand voorbij het raam begint hij plots te blaffen en dat deed hij voordien niet.
Gisteren viel het woord hondendementie op een forum waar ik lid van ben dus maar direct even gesurft op het internet maar ik zag niet zo vlug een verband ( of wou ik het niet zien?). Maar vandaag tijdens het telefoontje met de dierenarts sprak zij ook direct van "dwalen in het hoofd"...
En ja, het zou kunnen verklaren waarom hij het soms dagenlang niet doet en dan plots wel weer en dan terug niet...
We proberen zo snel mogelijk langs te gaan bij de dierenarts...maar zo had ik mij onzen bono zijnen oude dag niet voorgesteld...
Ik ben echt benieuwd hoe dit verder gaat...

Grote vakantie...

...en toch dringt het niet echt tot me door...
Hier keken we eigenlijk al een lange tijd naar uit. Want grote vakantie is geen stress van het vroeg op staan, op tijd aangekleed, op tijd eten, op tijd op school, op tijd in bed om dan terug op tijd op te staan. Geen gezaag omdat het huiswerk echt eerst moet gemaakt worden en er dan pas kan gespeeld worden. We hebben Robbe eerst eens laten spelen en hem daarna pas laten lezen...en dat ging dus niet van een leien dakje mag gezegd ;-)
En nu het zover is dat we kunnen gaan "relaxen" sta ik in mijn hoofd nog altijd in een veel te hoge versnelling. We zijn de laatste tijd ook nog wel met van alles bezig geweest. Schoolfeest, schooluitstap meegedaan met de fiets als begeleider, sportdag even meegeholpen, naar de nieuwe school gaan kijken want vanaf september gaan de kids naar een andere school,...
Maar ik ben er gerust in dat het wel in orde komt :-) ik kom echt wel in een vakantiestemming. En misschien duurt dat zelfs helemaal niet zolang ;-)

Gisteren blij, vandaag zo verdrietig...

Gisteren nog zo goed nieuws gekregen...maar toch nog even voor mezelf houden en dan vandaag....
Toen we deze ochtend opstonden zagen we dat er iets mis was met onze poes Beer. Ze was al een tijdje ziek maar deze ochtend kon ze niet meer rechtstaan...ze kreeg ook precies steeds aanvalletjes en dan verkrampte ze helemaal. Haar zachtjes op een doek gelegd en naast haar gezeten tot ik de kids naar school moest brengen. Toen ik terugkwam was ze al helemaal weg en ze heeft nadien niet lang meer geleefd...





Dus ween je weer tranen met tuiten ...
's Morgens nog gebeld naar het dierencrematorium in Boom en deze middag was er nog plaats. Dus hebben we nu op onze schouw niet één maar twee houten urnekes staan. Links staat onze Wolf en rechts onze lieve Beer...

phoeh...

Het zat er aan te komen, de computer deed al een paar dagen raar....poef het was gedaan hij wou niet meer opstarten. En daar zit je dan als computerleek. Gelukkig ken je dan mensen die mensen kennen die...best wel eens willen kijken wat er mis zou kunnen zijn. Met een bang hartje afgewacht want het zijn toch dingen waar je liever niet aan denkt....zware kosten terwijl de vakantie er aan komt en je al zoveel andere plannen hebt voor je geld ;-)
Maar hij heeft hem aan de praat gekregen en wij dus al dolgelukkig...en ja natuurlijk komt er een maar, wanneer is dat er niet...
Gans onze harde schijf moest geformateerd met als gevolg dat we alles echt alles kwijt zijn. Geen mailadressen meer, geen eigen documenten meer, geen foto's meer op de computer...maar ik ben niet gek en heb mijn foto's dus wel nog dubbel op CDroms gelukkig!! dus leg je je neer bij het onvermijdelijke en ga je terug aan de slag om alles er weer op te zetten. Besturingsprogramma's voor printers en fototoestellen, mailadressen die je nog ergens op een papiertje gekrabbeld vind, blogs en websites die je terug vind via google...
En dan ook maar aan iedereen laten weten dat ze je altijd hun gegevens mogen doorsturen...dus bij deze...
En tegelijkertijd valt je beetje bij beetje bij wat je ook nog kwijt bent...teksten die je zo bijzonder vond, schetsen en lootjes die je inspiratie gaven, aanmeldingsgegevens voor sites en zo...en deze middag herinner je je dan dat je zoveel leuke digitale scrapmaterialen had vergaard...
Stap per stap maar terug beginnen vergaren en zoeken wie je verder kan helpen om alles terug op de juiste plek op internet te vinden...er zijn ergere dingen ik weet het wel maar er zijn er zonder twijfelen ook nog leukere...

Herinneringen...

Veilig achterop bij vader op de fiets - Paul van Vliet

Ik heb soms van die akelige dagen

Dat alles me te groot wordt en te veel

En wat ik aangehaald heb, kan ik slecht verdragen

En alles wat ik nog moet doen, dat grijpt me naar de keelI

k word al zenuwachtig wakker

Dat wordt alleen maar erger door dat driftige gejakker

En een koffer vol verantwoordelijkheid waaraan ik me vertil

En honderdduizend dingen die ik eigenlijk niet wil

En ik moet nog zo veel doen, ik moet nog zo veel doen

Kan ik nou vandaag niet weer eens even net als toen

refr.:

Veilig achterop bij vader op de fiets

Vader weet de weg en ik weet nog van niets

Veilig achterop, ik ben niet alleenV

ader weet de weg, vader weet waarheen

Ik weet nog hoe het rook, ik weet nog hoe het was

Met m'n armen om 'm heen, m'n wang tegen z'n jas

Vader weet de weg en ik weet nog van niets

Veilig achterop bij vader op de fiets

En ik heb zo vaak een onbestemd verlangen

Een zeurderig gevoel van droevigheid

En dat verlangen dat kan dagen blijven hangen

En waar ik ga of lig of sta, ik raak het niet meer kwijt

Niks is leuk en niks is boeiend

Alles is vervelend en mateloos vermoeiend

Een lusteloze, levenloze, wezenloze heer

Die zit te kijken naar de wereld en het weer

En ik moet nog zoveel doen, ik moet nog zoveel doen

Kan ik nou vandaag niet weer eens even net als toen

refr.

Mijn allereerste...

...ATC is eindelijk ook bij de tweede persoon aangekomen dus kan ik hem hier ook even laten zien.
Toen Els, Caroline en ik naar de stempelbeurs in Zeist gingen was ik ook op zoek naar doodskoppen, drakenstempels en ik vond zowaar skeletten,...
allemaal vrij "ongewone" stempels vonden ze dus ik beloofde dat ik voor hun speciaal een ATC zou maken met die stempels en belofte maakt nu eenmaal schuld ...




Hij is maar meteen in zesvoud gemaakt want toen de kids hem hier zagen was er geen sprake van dat ik er voor hun geen had dus...
Een nieuwe epidemie erbij? Neen nu nog niet, maar ik zeg niet nooit...

scr...

Je kent het wel, je zit gewoon wat voor TV , wat zappen en dan blijf je wel eens ergens staan...
Is er ergens een moment dat ze laten zien hoe vroeger aan sexuele voorlichting werd gedaan...
En dan vallen er woorden zoals penis en scrotum...en blijkbaar maken ze indruk. Penis wordt onthaald op gelach en scrotum...tja hoe spreek je dat nu juist uit Robbe?
En als hij dan in bad zit en ik hem hem vlug was ( hij wou verder kijken op TV dus 't moest echt heel snel....) komt het spontaan terug boven...voorzichtig zijn of 't doet pijn aan mijn scrotum,...en...penus i.p.v. penis...
"En hoe noemt dat dan bij de meisjes mama? En waar zit dat?" En ook 't woord vagina blijkt toch niet zo makkelijk te onthouden want zonder problemen wordt er een pagina van gemaakt...

Terug thuis!!

En hij is terug thuis!! Na drie dagen werd het wel tijd want ik miste hem toch wel...
En alles was blijkbaar héél goed gegaan. Wel vier keer mocht ik horen hoe lekker hij wel gegeten had, en vier keer hoe mooi hij de brieven vond...ik had drie brieven - voor elke dag eentje- in zijn valies gemoffeld ;-))
En er zat zand tot in zijn onderbroek - hoe kan het ook anders- hij had in 't bovenste van het stapelbed geslapen met de meest voor de hand liggende andere vijf jongens en en en...
Het was op en top duidelijk: hij had drie leuke dagen achter de rug en daar doe je het voor...als mama drie dagen je schat missen...